Vlag Roemenië   Verslag van de Roemenië werkgroep.

Zaterdag:

We zijn in Roemenië! De dag begon vroeg: om vijf uur verzamelen bij Greet en Herman, waar de koffie klaarstaat en Herman een zegen vraagt over onze reis. De avond ervoor hadden we onze bagage al verdeeld over de twee koffers, want tegenwoordig mag je per persoon alleen nog maar een rugzakje gratis meenemen bij Wizzair. Gelukkig weten we allemaal wat Travel Light betekent, dus we kwamen helemaal uit met de kilo’s. 

Het liep allemaal uiterst gesmeerd. De enige tegenslag was een dubbelcheck van de werkschoenen van Gerjan en de muziekbox die we hadden meegenomen. Blijkbaar kun daar ook een heleboel andere dingen kwijt ????. 

Om een uur of drie worden we warm welkom geheten door Saskia, Rachel en haar vriend Peter die hier ook tot en met het weekend vertoeft. Leuke lui, twee van de drie zijn Friezen en de stemming zit er meteen goed in. De door Jael, Naomi en Karin snel ingeslagen broodjes zijn zo weg en met zn allen flansen we een Boodschappenlijst in elkaar. Coen en Gerben vergezellen Karin dit keer naar de Lidl en Herman heeft intussen werkoverleg met gebouweigenaar Jan. Hij heeft allemaal enthousiaste ideeen die Herman professioneel accepteert dan wel afwijst. Gerjan wordt even later al gecharterd om een wiel in een crossmotor (die hier nog ergens in een container staat) te fixen en de rest sprokkelt in ‘t bos vast hout voor t kampvuur vanavond. 

Het avondeten is geregeld door de gastvrouwen en -heer, die een door een gemeentelid gemaakte Sarmale hebben aangekleed met aardappeltjes uit de oven, kip en een beetje sla van ons. Goed te doen en de koolrolletjes smaken beter dan ze roken. Na de afwas was het tijd voor een pittige bijbelstudie met de hele groep. Was mooi. Bij het schrijven zijn we onderweg naar de voet van een heuvel voor een hopelijk fantastische avondwandeling. Maar of we daar aankomen is nog de vraag aangezien we momenteel vastzitten op een zandweg middenin de sloppenwijken van Cugir. Wordt vervolgd. 

We sluiten af met een van de sterke quotes van Herman: “Je bent hier om te werken, niet om aan te sterken!”

Maandag:

Dag drie. Of eigenlijk dag een, want na een fijne zondag (naar de kerk ergens dichtbij, fijn zingen maar wel in t Roemeens, zelfgemaakte broodjes gezond en een bbq bij Jan thuis, een avondwandeling die eindigde in een nat pak, het zingen van geestelijke liederen, bijbelstudie en vroeg naar bed) was dan eindelijk het moment daar dat de handen uit de mouwen konden. 

Maar zoals te doen gebruikelijk in Roemenië is zo’n eerste ochtend altijd even zoeken. Herman kon met hulp full speed met de overkapping bezig en de ladies Van de Berg hadden trampoline in no time in elkaar. Het plaatsen van de rekstokken viel eigenlijk ook dik mee, ondanks t feit dat er geen rekening was gehouden met t feit dat palen ook nog de grond in moeten (nee, niet de fout van Herman). De bestelde graafmachine bleken twee mannen te zijn  die even kwamen kijken wat er eigenlijk moest gebeuren. Typisch Roemeens. Morgenochtend komt ie echt.  Saskia werd gevraagd om meer werk en dat hadden we geen twee keer hoeven zeggen. Voor we het wisten stonden we de bijkeuken uit te soppen, speelgoed te sorteren, banden te plakken en werd er geluiddempend tapijt onder het biljart gelegd. En oh ja, Jael draaide de hand niet om voor een emmertje plamuur maken en her en der wat gaten in de muren dicht strijken. Vandaag drogen, morgen sausen. En t schuurtje afmaken en t speelgoed en dan vol gas wandjes in de kerk maken. 

Na de kip met hachee (wat eigenlijk bedoeld was als kip teriaky) is het nu eerst weer tijd voor serieuze zaken en een nieuwe poging om droog de berg op te komen. 

PS: de veelbelovende bergwandeling van zondagavond is geëindigd in een rondje rond de rivier. Ook heel leuk, net als het kampvuur daarna. Intussen hopen we op beter weer, want tot nu toe is dit wel de koudste en natste Roemenië trip ooit.. maar goed, dat werkt wel lekker door. 

Tot morgen!